ใหม่

[vc_row type=”vc_default” full_width=”stretch_row_content_no_spaces” el_class=”max-600″ css=”.vc_custom_1542233944057{margin-right: -10px !important;margin-left: -10px !important;}”][vc_column][vc_video link=”https://www.youtube.com/watch?v=dYxXOJDQS88″ align=”center”][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]

ได้มีความทรงจำ ถึงแม้จะเจ็บ…ก็สวยงาม

◦ ◦ ◦ ◦ ◦

[/vc_column_text][vc_column_text]

วันนี้กับเรื่องที่ผ่านมาของเรา 3/11/2018

…ช่วงนี้ทำงานหนักก็จริง แต่มีอาการที่ดูออกว่ากำลังเสียใจ ทำงานอยู่ที่ห้องบ้าง ราชบุรีบ้าง อาการเห็นชัดบางช่วงเวลาทำงานไม่ได้เลย วันนี้เลยเล่าสิ่งที่อยู่ในใจให้ทีมงานทุกคนฟังว่าตอนนี้เป็นยังไง ทำใมต้องเสียใจอยู่แบบนี้ …เลยสรุปเรื่องราวที่คุยกับทีมงานเอามาเขียนเพิ่มไว้เลยน่าจะดี

◦ ◦ ◦ ◦ ◦

…ผมในตอนนี้ กำลังสำนึกผิดอย่างมากกับสิ่งที่ผ่านมา ได้มองย้อนเวลากลับไปตลอดช่วงเวลาที่เราคบกับ การใช้ชีวิตที่ผิดพลาดมาก ให้ความสำคัญกับเรื่องที่ไม่ควร…[bg_collapse view=”button-blue” color=”#ffffff” icon=”eye” expand_text=”…แสดงเนื้อหา” collapse_text=”ซ่อน”] ผมยังอยากเสียใจอย่างนี้ไปอีกสักพัก ให้เป็นเครื่องตอกย้ำความผิดพลาดจากการใช้ชีวิตช่วงที่ผ่านมา ผมอยากจะเจ็บให้มากที่สุด ต้องคิดให้ได้สักที ตั้งใจเปลี่ยนแปลงตัวเองจริงจังสักที ที่ทำแบบนี้เพราะต้องการให้เธอกลับมาใช่ไหม ก็ตอบเลยว่า ใช่ ตอบแบบชัดๆ อย่างไม่อาย มั่นใจในสิ่งที่กำลังทำอยู่ ถึงตอนนี้ ผมก็ยังรอเธอกลับมา พยายามทำทุกๆ อย่าง ขอโทษนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งขอร้อง อ้อนวอน ยอมรับทุกอย่าง ยิ่งทำมากเท่าไหร่ ยิ่งทำให้ดูแย่ลง ยิ่งถูกดูถูกมากขึ้น ยิ่งทำให้ถูกลดคุณค่าของเราลงไป แม้ว่าใครจะด่า จะว่ายังไงก็ยอมรับ จะว่าโง่ ควาย งมงาย คิดไม่ได้ ดูอ่อนแอ จะยังไงก็ตาม ก็ยังมั่นใจในสิ่งที่ทำ ดูเป็นคนอย่างที่คนอื่นว่าจริงนั่นแหละ รู้ตัวอยู่นะว่าที่ทำดูโง่ขนาดไหน แต่ถ้าเป็นคนโง่ที่ได้เธอกลับมาก็ยอมนะ ที่ยอมแบบนี้เพราะไรละ…เพราะผมรักเธองัย

อ่านมาถึงตอนนี้ คุณก็คงด่าผมในใจ เพิ่มอีกคนด้วยใช่ไหมละ 555+

อาจจะยาวนิดนึงนะ คิดว่าเป็นเรื่องเพ้อของควายตัวนึงละกัน เป็นเรื่องราวมานานตั้งเกือบ 10 ปี จะพยายามให้สั้นที่สุดแล้วกันนะ

จริงๆ ก็เป็นแค่ความเห็นแก่ตัวของผมที่อยากได้เธอกลับมา แม้ว่าก่อนหน้านี้ผมมีความคิดว่าต้องการเลิกกับเธอ ก็เป็นเพราะว่ายังมีความไม่พอใจเธอบางอย่างช่วง 2-3 เดือนที่ผ่านมา ก็เลยทำตัวไม่สนใจ ไม่ใยดีกับเธอ ผมทำร้ายความรู้สึกของเธอในช่วง 2 เดือนที่ผ่านมา แต่ยังไงก็ไม่คิดว่าจะต้องถึงกับเลิกกัน เพราะเราก็เป็นแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว …แต่ครั้งนี้ผลที่ได้คือผมก็ได้เลิกกับเธอจริงๆ [/bg_collapse]

◦ ◦ ◦ ◦ ◦

…หลังจากวันที่บอกเลิกกับเธอ ลองใช้ชีวิตโดยไม่มีเธอ ทำให้รู้เลยว่าชีวิตผมขาดเธอไม่ได้ เธอคือคนที่ผมอยากจะใช้ชีวิตเพื่อ… [bg_collapse view=”button-blue” color=”#ffffff” icon=”eye” expand_text=”…แสดงเนื้อหา” collapse_text=”ซ่อน”]จะแก่ตายไปด้วยกัน มองกลับไปในอดีตคิดทบทวนหลายอย่าง คิดว่าถ้าขาดเธอไปถามว่าอยู่ได้ไหม…ก็อยู่ได้, แต่ผมมั่นใจ ว่าชีวิตผม มีเธออยู่ด้วย…จะดีกว่า ไม่ใช่เพราะว่าเธอสวย หรือเธอดี แต่เป็นเพราะความผูกพันที่ยาวนาน มองไปทางไหนก็มีเธออยู่ในทุกที่ อยู่ในทุกสัมผัสในความรู้สึก เคยอยู่ด้วยกันตลอดเวลา เคยตามกันตลอด เราทั้งสองต่างอดทน จนฝ่าฟันมาได้ถึงขนาดนี้ แต่มาวันนี้ผมจะไม่มีเธอแล้วจริงๆ ใช่ไหม ผมยิ่งคิดมากขึ้นอีก ยิ่งตอนนี้ชีวิตกำลังจะเดินไปถึงจุดที่ดี งานก็เริ่มเข้าที่ นิสัยของเราก็กำลังแก้ไขกำลังจะเป็นไปในทางที่ดี อะไรหลายอย่างที่เราคิดกันไว้ก่อนหน้านี้ เช่นเราจะไปเที่ยวด้วยกัน เราจะมีนู้นนี่ด้วยกัน อีกหลายอย่างที่เคยรับปากเธอไว้ ในตอนที่เราใช้ชีวิตลำบากด้วยกันมา ผลจากทำงานหนักในปีที่ผ่านมาก็เริ่มเห็นผล เริ่มกลับมาตั้งหลักได้อีกครั้ง เลยทำให้ยิ่งรู้สึกผิดหวังบ้าง บางอารมณ์ผมก็รู้สึกว่าสิ่งที่ผมพยายามทำมันจะไร้ความหมาย ผมก็ผิดเองที่ไม่ได้บอกเธอว่ามีอะไรเติบโตบ้าง ไม่ได้เอาเงินที่ได้มาทุ่มเทกับเธอ ช่วงปีที่ผ่านมาเงินเข้ามาแยอะมาก แต่ผมก็ไม่ได้บอกกับเธอ เพราะก่อนหน้านี้มีประเด็นกันทำให้ยังค้างคาใจกับเธอ อยากให้เธอเห็นคุณค่าผมบ้าง ผมใช้เงินประชดชีวิตไปแยอะมาก ทั้งที่ตัวผมเองก็รู้ว่าในใจผมมีเธอแค่คนเดียว ทั้งที่ก่อนหน้านี้ผมจะเป็นคนยอมตลอด กลับเปลี่ยนเป็นอีกคนนึงไป พอจะคิดได้มันก็สายไป เธอมักจะพูดเสมอว่าผมไม่คิดถึงอนาคต ไม่เคยคิดแต่งงาน เธอไม่รุ้หรอกว่าผมคิดมาตลอด ผมทำงานหนัก ที่ต้องห่างกันเพื่อมาทำงานที่ราชบุรี ก็เพราะต้องการสร้างอนาคตเพื่อเราผมคิดมาตลอด พยายามคิดจะทำนู้นทำนี่ ชอบพูดว่าจะอย่างนู้นอย่างนี้ ก็เพราะว่าผมคิดงัย ถึงจะยังทำไม่ได้เลยตอนนี้ แต่ก็ยังคิดยังพยายามจะทำ และยังไม่หยุดทำ เรื่องแต่งงานก็คิดมาตลอด เป็นความตั้งใจอีกอย่าง คงเป็นนิสัยผู้ชายเลยไม่ค่อยพูดเรื่องแต่งงานบ่อยๆ การที่ถูกตั้งความหวังแต่ต้องทำมันคนเดียวมันก็เหนื่อยนะ (ตรงนี้ไม่ได้อยากว่าเธอ เอาเป็นว่าจบประเด็นนี้ดีกว่า) เพื่อนหลายคนเห็นว่าเรามีปัญหาบ่อย ผมบอกกับเพื่อนเสมอ ว่ายังไงเราก็ไปจากกันไม่ได้หรอกทนกันมานานขนาดนี้แล้ว …ไม่เคยคิดมาก่อนเลย ว่าจะมีวันนี้ได้ ถ้าหากตอนนี้ผมเลือกปล่อยมือจากเธอไปก็ทำได้ แต่ผมจะต้องเสียใจมากในอนาคตแน่นอน ผมจึงคิดว่าไม่ ผมไม่อยากจะเสียเธอไป ผมจะพยายามทำให้เธอกลับมา ผมจะตื้อเพื่อง้อเธอ จะพยายามทำให้เรากลับมารักกันดังเดิม และจะพยายามยื้อให้ได้มากที่สุด แม้มีโอกาสเพียงนิดผมก็จะทำเพื่อให้ได้เธอกลับมา [/bg_collapse]

◦ ◦ ◦ ◦ ◦

…ผมขอโทษ…ขอโทษที่ทำตัวไม่ดีกับเธอ ทำให้เธอต้องเลือก ผมยอมรับผิดจริงๆ …ผมอยากจะขอเธอ ขอแค่โอกาสเพื่อแก้ตัวอีกครั้ง ในวันที่สำนึกผิดจริงๆ ถ้าเป็นไปได้คงจะดีมาก เพราะตอนนี้รู้แล้วว่าสิ่งที่ต้องการมากที่สุดในชีวิตนั้นคืออะไร…ได้โปรดยกโทษให้ผมอีกครั้งได้ไหม

◦ ◦ ◦ ◦ ◦

…หากผมได้ทำเต็มที่ที่สุดแล้ว เธอก็ไม่กลับมา ก็คงจะ…[bg_collapse view=”button-blue” color=”#ffffff” icon=”eye” expand_text=”…แสดงเนื้อหา” collapse_text=”ซ่อน”]ทำให้ได้เรียนรู้ ได้คิดใหม่ นอกจากจะสำนึกผิดแล้ว คงได้เปลี่ยนความคิดเรื่องคนรัก ได้ตั้งใจเปลี่ยนแปลง แก้ไขนิสัยเสียของตัวเอง สุดท้ายก็จะดีกับตัวเอง ชีวิตจากนี้ไปคงดีขึ้น ถึงจะไม่มีเธอก็ตาม มาจะคิดได้ตอนนี้ก็ยังไม่ได้สายไปซะหน่อยอย่างน้อยต่อจากนี้ไปจะไม่เป็นแบบนี้ ไม่มีวันต้องมาเสียใจแบบนี้ เป็นการเริ่มต้นต่างหาก ที่ยอมทำขนาดนี้ ไม่ได้แปลว่าผมงมงาย จมปลัก ต้องรอเธอกลับมา ไม่ได้ขนาดนั้นหรอก แต่คิดมาดีแล้ว การที่ผมมุ่งมั่นแน่วแน่ในสิ่งที่ทำ ต้องการแสดงความชัดเจน ความรักก็เช่นกัน ทำให้เกิดพลังเป็นแรงผลักดันให้ยิ่งต้องพัฒนาตัวเอง เพื่อจะได้ไม่ก้าวพลาดอีก ถึงแม้จะผิดหวังเธอจะไม่กลับมา ยังไงชีวิตก็ยังเดินหน้าต่อ เชื่อเถอะครับ ว่าผมถ้าอยากหยุดเสียใจ อยากหาแฟนใหม่หรืออยากหาคนปลอบใจ ทำได้ไม่ยากเลย ผมทำเอง ขอเลือกเอง ขอเลือกเสียใจแบบนี้ไปอีกสักพักก่อน ตอนนี้มีสติปรกติดี คิดได้ทุกอย่างแหละ อาการเสียใจที่แสดงออกมาเพราะผมไม่อยากเก็บกดมันไว้ ผมกล้าแสดงออกว่าเสียใจ  เป็นคนเสียใจเป็น แต่ไม่ได้ขาดสติ ไม่มีความคิดสั้น หรือตรอมใจไม่ทำงานแน่นอน ครั้งนี้ต้องตั้งใจเปลี่ยนแปลงตัวเองจริงจัง มันมาถึงจุดที่ต้องทำแล้ว ผมก็คิดเรื่องนี้มาตลอด และจังหวะมันมาพอดี เลยจะขออยู่กับความเสียใจแบบนี้ ไม่ทำให้ชีวิตผมแย่ลงหรอก จะทำให้ชีวิตดีขึ้นมากกว่า [/bg_collapse] …ก่อนเกิดปัญหาตั้งใจแล้วว่าจะหยุดทำตัวไม่ดี ผมจะใช้ชีวิตที่มีเพื่อเธอ ในวันนั้นที่ผมตั้งใจกลับไปรอเธอผมคิดถึงเธอมาก อยากจะกอดเธอให้แน่น แต่ว่ามันสายไปแล้ว….

(วันที่กลับจากการเก็บตัวทำงาน เป็นช่วงที่ห่างกันนาน ตั้งใจจะหยุดทุกอย่าง ตั้งใจจะกลับไปหาเธอ แต่ว่าสายไปแล้ว)

…หลายคนบอกว่าเธอทำตัวไม่ดี หลายอย่างหลายเรื่อง เรื่องพวกนั้นขอข้ามไปไม่พูดถึง แค่อยากจะสื่อให้เข้าใจว่าสาเหตุที่มาที่ไปทั้งหมดเป็นมาอย่างไร …และเรื่องนี้ก็ต้องยอมรับว่าผมไม่ดีแยอะมาก จะออกตัวว่าเป็นคนผิดทั้งหมดคนเดียวแบบแมนๆ ก้อดูจะเลี่ยนๆ ที่ผ่านมาเธอก็ไม่เบา เข้าขั้นแสบเลยดีกว่า เอาเป็นว่าผิดด้วยกันทั้งคู่ ด้วยความที่ตอนนี้ผมเป็นคนสำนึกผิด ก็ขอเล่าในฝั่งผมแล้วกัน[/vc_column_text][vc_column_text]

ผมตั้งใจจะเก็บเรื่องราวทั้งหมดนี้ให้เป็นความทรงจำที่ดีของเรา…และอยากให้เป็นอย่างนั้นตลอดไป

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row type=”vc_default” el_class=”fix-top” el_id=”nat-slide”][vc_column css=”.vc_custom_1541454290511{margin-right: 0px !important;margin-left: 0px !important;padding-right: 0px !important;padding-left: 0px !important;}”][dt_photos_carousel orderby=”rand” dis_posts_total=”100″ image_border_radius=”0px” slides_on_wide_desk=”3″ slides_on_desk=”3″ slides_on_lapt=”3″ slides_on_h_tabs=”3″ slides_on_v_tabs=”2″ slides_on_mob=”2″ item_space=”5″ slide_to_scroll=”all” autoplay=”y” autoplay_speed=”5000″ show_zoom=”n” arrows=”n” category=”528″][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column css=”.vc_custom_1541310717389{padding-top: 20px !important;}”][vc_column_text]

[/vc_column_text][vc_column_text css=”.vc_custom_1542485463994{margin-top: 25px !important;}”]

เราใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมา 8 ปี วันเวลาช่างผ่านไปไวเหลือเกิน

ความทรงจำ ความรู้สึก เรื่องราว ภาพจำยังคงชัดเจน เหมือนทุกอย่างเพิ่งผ่านมาเมื่อไม่นานมานี้ เหมือนทั้งหมดนี้เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อเดือนสัปดาห์ก่อน เดือนก่อนนี้ด้วยซ้ำ

…ครั้งแรกที่ได้รู้จัก เธอเป็นลูกค้าติดต่อเข้ามาซื้อโปรแกรม ผ่านทางน้องในออฟฟิต(ท๊อป) เห็นน้องๆ คุยกันว่าน่ารักดี ก็เลย… [bg_collapse view=”button-blue” color=”#ffffff” icon=”eye” expand_text=”แสดงเนื้อหา…” collapse_text=”ซ่อน” ] มาขอส่วนลดให้เธอ ผมก็ตกลงลดราคาไปให้ ครั้งนั้นได้เห็นหน้าแว๊ปเดียว ก็โอเคน่ารักดี แล้วหลังจากเธอซื้อโปรแกรมไป เธอก็เข้ามาเล่นในห้องที่พวกเราดูแลอยู่ เป็นขวัญใจของหนุ่มๆ ต่างก็แย่งกันจีบสนุกสนานกันไปช่วงนั้น พอเห็นเป็นกระแสดีเลยลองหยอดดูบ้าง หยอดไปวันละนิดๆ แต่มีภาษีดีกว่าคนอื่นตรงที่เป็นเจ้าของห้อง เป็นเหมือนพี่ใหญ่ในกลุ่ม เธอก็เลยสนใจมากกว่าคนอื่น คุยออนไลน์กันมาเรื่อยๆ นับเป็นเดือนได้ ลองชวนเธอไปกินข้าว ชวนไปดูหนัง ชวนไปไหนก็ไม่ไป จนที่กลุ่มมีจัดงานมิตติ้ง ในครั้งนั้นก็เลยได้เจอกัน วันนั้นที่เธอมาก็เป็นที่ฮือฮาของหนุ่มๆ เพราะใส่เสื้อลายเสือเปิดหลังมา แผ่นหลังของเธอในวันนั้นผมยังรักอยู่จนถึงวันนี้ [dt_tooltip title=”💖”] เคยบอกเธอไปหลายครั้ง แต่ไม่รู้ว่าเธอจะจำหรือป่าว [/dt_tooltip]  หลังจากงานมิตติ้งก็แต่งรูปเอาลายสักไปใส่ที่หลังของเธอ หลังจากวันมิตติ้ง เราก็ได้คุยกันมากขึ้น นัดไปเที่ยวรัชดา ช่วงนั้นเวลาไปเที่ยวเธอก็กะวัดใจว่าเป็นคนสปอร์ตใหม่ ด้วยการพาเพื่อนไปแยอะๆ กะไปถล่มให้เต็มที่ แต่มันใช่ปัญหาที่ไหนละ ผมจำได้ว่าเจอเด็กขายดอกไม้ ผมก็เหมาทั้งหมดเอาไปให้เธอ แต่ก็ลืมวางทิ้งเอาไว้ที่น้ำพุหน้าผับ หลังจากไปเที่ยวกันหลายครั้งก็เริ่มกลับมาด้วยกันบ้าง หลังจากนั้นก็เปลี่ยนจากนัดไปเที่ยว เป็นนัดมาหาที่ออฟฟิตแทน ไปมาอย่างนี้หลายสัปดาห์ ตอนที่ไม่ได้เจอกันก็คุยออนไลน์กันตลอด ช่วงนั้นเธอยังพักอยู่ที่หอเก่า แถวสะพานฮังฮี้ มีครั้งนึงเธอ im มาบอกว่าแก้วตกใส่เท้า ถ่ายรูปมีเลือดด้วย ตอนนั้นเป็นห่วงมาก ยังจำข้อความกับภาพนั้นได้ดี เธอหายไปพักนึง… แล้วกลับมาบอกว่าทำแผลแล้ว ไม่เป็นไรแล้วผมถึงได้โล่งใจ เราก็คุยกันอย่างนี้เรื่อยมาได้สัก 2-3 เดือน ก็ตกลงคบกันเป็นแฟน[/bg_collapse] …เริ่มต้นคบเป็นแฟน ในตอนนั้นเธอเพิ่งเรียนจบ กำลังหางานทำ… [bg_collapse view=”button-blue” color=”#ffffff” icon=”eye” expand_text=”แสดงเนื้อหา…” collapse_text=”ซ่อน” ] ไปลองทำงานแบ้งได้ไม่กี่วันก็ออก ก็พยายามช่วยคิดว่าจะทำงานอะไรดี คิดไปคิดมาผมก็เลยบอกเธอว่า ช่วงแรกที่เราคบกันอยากอินเลิฟมากๆ อยากมีความรักใสๆ ผมก็เลยเป็นคนบอกเธอเองว่ายังไม่ต้องทำงานหรอก เดี๋ยวผมจะให้เงินใช้เองขอเวลาอินเลิฟสักปีนึงแล้วค่อยไปทำงานนะ คบกันในช่วงแรกยังไม่ได้อยู่ด้วยกัน เธอก็ไปๆ มาๆ ระหว่างห้องพักของเธอ กับออฟฟิตผมที่นวลจันทร์ เธอจะมาหาวันเสาร์อาทิตย์ ในช่วงนั้นเธอก็มีอิสระได้ไปเที่ยวได้เงินใช้ คบกันแบบนี้ก็หลายเดือน เราทั้งคู่ก็อยู่ในช่วงค้นหาไม่ได้คิดว่าจะคบกันได้นานแค่ไหน จนเวลาผ่านไปสักระยะนึงการได้คุยกันทุกวัน เริ่มมีการตาม เริ่มหึงเริ่มหวง มีความผูกพันธ์กันมากขึ้น ทำให้เราทั้งสองเริ่มตัดคนอื่นๆ ออก จนสุดท้ายเราก็คบกันแบบจริงจัง ย้ายมาอยู่ด้วยกัน คบกันตอนที่อยู่ที่นวลจันทร์ประมาณครึ่งปี ในตอนนั้นก็มีหลายช่วงที่มีความสุข เตียงนอนผมเป็นเตียงแบบ 3.5ฟุต เราก็นอนด้วยกันมาตลอด ได้นอนกอดกันทั้งคืน ได้ใกล้ชิดกันทั้งคืน รู้สึกว่าที่นอนเล็กแบบนั้น มีความสุขกว่าที่นอนใหญ่แล้วต้องหันไปคนละทางซะอีก เราตกลงชัดเจนแล้วว่าเราจะคบกันจริงจัง พอผ่านมาไม่นานก็ถึงวันรับปริญญา แบกหมีเอาไปเป็นของขวัญให้เธอ วันนั้นผมได้เจอครอบครัวของเธอ ตอนนั้นผมยังเป็นตากล้องอยู่ เป็นคนถ่ายภาพให้เธอเอง ภาพของเธอถึงได้ยังติดอยู่ในความทรงจำของผม ช่วงที่เริ่มคบจริงจัง เริ่มใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันเป็นช่วงที่ กำลังจะเลิกทำออฟฟิตที่นวลจันทร์พอดี จัดการเรื่องปิดออฟฟิต จัดการเรื่องตึกที่บ้านโป่ง ให้ทีมงานไปอยู่ที่นั่นบางส่วน และทีมงานบางส่วนก็ไปทำออฟฟิตกันต่อที่บ้านลำลูกกา ช่วงนี้เธอก็ย้ายห้องมาอยู่ที่จรัญ 96/1 แรกๆ เธอก็ไปๆ มาๆ จนผ่านไปได้หลายเดือนเธอก็มาอยู่ด้วยที่บ้านนานมากขึ้น ใช้ชีวิตช่วงนึงของเราอยู่ที่ลำลูกกา ที่บ้านก็มีแม่ด้วย ก็อยู่ด้วยกันได้แต่ก็ยังมีบางครั้งที่เรามีปัญหากันในช่วงแรกๆ ที่มาอยู่บ้าน ช่วงแรกที่เธอมาอยู่ด้วยก็ยังมีเรื่องแฟนเก่าบ้าง มีผู้ชายมาติดบ้าง จนเคลียร์ปัญหาเหล่านั้นไปหมด[/bg_collapse]

◦ ◦ ◦ ◦ ◦

…เรากลับมารักกันมากอีกครั้งน่าจะเป็นปีที่ 2 ที่เราคบกัน เริ่มไปต่างจังหวัดกันเป็นระยะๆ เธอพาผมกลับบ้านที่…[bg_collapse view=”button-blue” color=”#ffffff” icon=”eye” expand_text=”แสดงเนื้อหา…” collapse_text=”ซ่อน” ] ปัตตานีสองครั้ง ตอนนั้นครอบครัวของเธอยังไม่ได้ย้ายมาหาดใหญ่ ผมก็มีโอกาสได้ไปด้วยเป็นอีกประสบการณ์แปลกๆ ดี อากาศที่นั่นก็ดีผมชอบนะ แต่ติดที่มีสถานะการณ์แค่นั้นเอง …น้ำท่วมใหญ่ ตอนปี 54 ช่วงนั้นเราอยู่ด้วยกันตลอดเลย เรายังอยู่บ้านด้วยกันที่ลำลูกกา แถวนี้น้ำท่วมหนักมาก  เราก็เลยหนีน้ำท่วมโดยโบกรถสิบล้อ แล้วไปขึ้นรถทัวร์เชียงใหม่กัน เป็นหน้าหนาวพอดี ตรงกับวันลอยกระทงด้วย ผมเช่ามอเซอร์ไซต์พาเธอแว้นไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่รู้ทางกันทั้งสองคน อากาศก็เย็น ฝนก็ตกปรอยๆ หนาวมาก แต่ก็สวยมากบนท้องฟ้าเต็มไปด้วยโคม เธอกอดผมแน่น ผมยังความรู้สึกในตอนนั้น ในคืนนั้นได้อย่างดี เป็นช่วงที่มีความสุขมาก เรายังได้ไปลำปาง ไปปาย กลับมาเขาใหญ่ ไปวังน้ำเขียวกันต่อ ตอนที่เราอยู่ด้วยกันที่ลำลูกกา ตอนนั้นมีความสุขดี ใช้ชีวิตกันแบบอยู่บ้าน ไปตลาดนัด ไปซื้อของใช้ที่โลตัส เธอชอบดูของลดราคา ซื้อ 1 แถม 1 แล้วก็จะซื้อมาตุนไว้[/bg_collapse]

◦ ◦ ◦ ◦ ◦

…ช่วงที่เริ่มทำร้านก๋วยเตี๋ยว ร้านข้าวมันไก่… [bg_collapse view=”button-blue” color=”#ffffff” icon=”eye” expand_text=”แสดงเนื้อหา…” collapse_text=”ซ่อน”]อยู่มาวันนึงน้าของผมก็มาเล่าให้ฟังว่าทำร้านสิแล้วจะได้เงินแยอะ ช่วงนั้นยังเป็นช่วงมียังมีเงินเข้าเรื่อยๆ มีเงินใช้ไม่ขาดมือ อาจจะไม่แยอะแต่ก็เข้าตลอด เลยตัดสินใจทำร้านก๋วยเตี๋ยว ร้านข้าวมันไก่ เราก็คุยกันว่าน่าจะลองทำดูเผื่อจะได้มีรายได้เพิ่มมากขึ้น ถึงจะมีเงินเข้ามาเรื่อยๆ แต่เงินที่มีเก็บก็มีไม่แยอะ หากจะเปิดร้านต้องมีทุนมากกว่านี้ เธอก็ขอยืมแม่มาให้โดยหวังว่าจะเอาไปลงทุนทำร้านแล้วจะมีรายได้ดี เราคิดกันว่าน่าจะได้มีรายได้เพิ่มอีกซักวันละ 1-2 พัน แต่พอทำเข้าจริงๆ แล้วต้องใช้ความพยายามสูง ต้องขยันมาก ต้องใช้เวลาแยอะ ผมก็พยายามทำให้ดีที่สุดไม่ว่าจะเหนื่อยขนาดไหน ก็พยายามสู้ให้ถึงที่สุด นอนก็น้อย ตื่นตั้งแต่ตี 4-5 ไปจ่ายตลาด ช่วงนั้นหน้าฝนด้วยขับมอไซต์ไปจ่ายตลาด บางวันโดนฝนเปียก สักพักก็แห้ง บางวันก็เปียกหลายรอบ ค่อนข้างลำบากมากเลยทีเดียว คิดดูจากคนทำงานหน้าคอม ออกมาลุยได้ขนาดนี้ก็สุดมากแล้ว แต่ผมก็พยายามทำให้ดีที่สุด ทุ่มเทกับการทำร้านอย่างมาก เพื่อหวังว่าถ้าร้านลงตัวแล้ว จะได้ช่วยให้มีรายได้เพิ่ม มีเงินเพื่อมาคืนแม่ของเธอ และก็จะได้มีเงินดูแลเธอห้สบายขึ้น แต่แล้วด้วยอะไรหลายอย่างเงินก็ไม่ได้อย่างที่ตั้งความหวังเอาไว้ แถมเหนื่อยมากๆ เจอปัญหาหลายอย่าง ก็พยายามแก้ไป วันสุดท้ายรู้ว่าลูกน้องโกงอีก ก็เลยบอกลูกน้องทุกคนว่าหยุดทำร้านก่อน ก็เลยหยุดตั้งแต่วันนั้น ตอนช่วงทำร้าน ด้วยความที่เปิดร้าน 24 ชม.ต้องดูแลอะไรหลายอย่าง ต้องตื่นเช้ามืด ไปจ่ายตลาด ต้องเตรียมร้าน ทำทุกๆ อย่าง ทำให้เวลาทีมีให้เธอน้อยลง ช่วงแรกๆ เธอก็มาช่วยดูที่ร้าน หลังๆ ก็เริ่มกลับไปอยู่ห้องที่จรัญฯ คราวนี้จากที่เคยอยู่บ้านด้วยกันตลอดก็เริ่มเกิดความห่างกันขึ้นมาอีกรอบ [/bg_collapse]

◦ ◦ ◦ ◦ ◦

…ยังดีที่ช่วงก่อนปิดร้าน ได้ออกรถมาไว้ใช้ ก็ได้กลับไปหาเธอที่ห้องได้บ่อยขึ้น แต่ก็ยังทำร้านอยู่ …ด้วยความไม่มีเวลา และต้องห่างกัน… [bg_collapse view=”button-blue” color=”#ffffff” icon=”eye” expand_text=”แสดงเนื้อหา…” collapse_text=”ซ่อน”]มีเวลาอยู่ด้วยได้ไม่เต็มที่เพราะกว่าจัดการร้านเสร็จ วันนึงก็เหลือเวลานิดเดียว รอบนี้ก็เริ่มทะเลาะบ่อยขึ้น และก็หนักขึ้น …มีครั้งนึงทะเลาะกันหนักถึงกับลงมือลงไม้กันเลย การยั่วโมโหของเธอทำให้คนใจเย็นอย่างผมฟิวขาดได้แสดงว่าต้องสุดจริงๆ ผมเดินไปกระชากแขน แล้วมีผลักลงที่นอน (แต่ไม่ถึงกับตบตี) ทำเอาเธอโมโหกลับใหญ่เลยทีนี้ …ครั้งนี้ผมก็ยอมรับว่าผมทำผิดที่ใช้กำลัง ทั้งที่ในชีวิตเป็นคนเกลียดคนทำร้ายผู้หญิง แต่นี่กลับเป็นผมที่เป็นคนทำ ก็รู้สึกผิดมาตลอด แต่เธอก็ใช้กำลังทำกลับมาหนักอยู่เหมือนกัน หนักว่าด้วยเพราะเธอจะคิดว่าต้องทำคืนให้หนักกว่า เธอไปหยิบรองเท้าส้นสูงเอามาตีๆ ที่หัวผมโดยเน้นตรงส้นเลย ก็มีหัวโนไปบ้าง เรื่องนี้ก็ทำให้ผมและเธอจดจำมาโดยตลอด พอหลังจากเลิกทำร้าน ผมมาอยู่กับเธอจริงจังที่หอพัก ซ.จรัญ 96/1 เป็นห้องเก่า ตึกเก่าค่าเช่าไม่แพงมาก ช่วงมาอยู่ด้วยแรกๆ ก็มีปัญหากันบ่อยๆ หลักๆ ก็มีเรื่องเดียวที่จะทะเลาะกัน ปีนี้น่าจะเป็นปีที่ 2-3 แล้วที่เราคบกัน ผมก็เริ่มดื่มกับคนในซอย คนในซอยจะรู้จักเธอแยอะมาก ผมก็เลยรู้จักไปด้วย แล้วก็เริ่มดื่มกันบ่อยขึ้นๆ ไปดื่มข้างนอกกับเพื่อนบ้าง เริ่มแยกกันไปเที่ยวบ้างในช่วงนี้ จะมีทะเลาะกันเรื่อยๆ ไม่เข้าใจกันมาก แต่เวลาไปเที่ยวก็ยังกลับห้องตลอด มีบางเคสหนักแต่ก็เคลียร์จบไป มีครั้งนึงที่หนักมากขนาดจะต้องเลิกกันอีก อารมณ์ประมาณว่า พอมีเรื่องทะเลาะก็จะเอาคำนี้มาพูดว่าอยู่ด้วยกันไปก็ไม่ได้มีอะไรดีขึ้นเลิกกันเลยดีกว่า ครั้งนั้นผมเสียใจมาก ขอเวลาอีก 1 ปี ถ้าไม่ดีขึ้นก็จะยอมเลิกจนเคลียร์กันได้ เราก็อยู่ด้วยมาอีก[/bg_collapse]

◦ ◦ ◦ ◦ ◦

…ถึงจะมีปัญหากันบ้างเราก็ไม่เคยห่างกันเลย เวลาที่ต้องห่างกันเราจะนับว่าห่างกันกี่วัน ไม่เจอกันกี่วัน ทำแบบนี้มาหลายปี ไม่เคยห่างกันนานหลายวันเลย มีครั้งที่กลับบ้านครั้งนึงนานที่สุดก็แค่ประมาณ 10 วันก็นานมากแล้ว จำได้ว่าครั้งนั้นเป็นครั้งหลังๆ แล้ว และเราไม่เคยห่างจากกันนานขนาดนี้มาก่อนเลยในช่วงนั้นการห่างกันแค่ไม่กี่วันมันก็ทำให้ผมคิดถึงแทบใจจะขาดแล้ว …แล้วก็มีการขยับขยาย เราย้ายจากหอพักเก่า ไปอยู่ที่คอนโดในซอย ชีวิตความเป็นอยู่ก็ดีขึ้น อะไรที่เคยเป็นปัญหาก็ค่อยๆ เคลียร์กันไป เราอยู่ด้วยกันที่ห้องนี้จนถึงปัจจุบัน 5 ปีได้แล้ว ความรู้สึกเหมือนบ้านของผมไปแล้ว

◦ ◦ ◦ ◦ ◦

…จุดเปลี่ยนมากอีกช่วงนึงคือตอนผมกลับไปทำงานประจำ …ก่อนหน้าไปทำงานผมจำได้ว่าเรารักกันมาก เธอติดผมมาก ใส่ใจกันมาก… [bg_collapse view=”button-blue” color=”#ffffff” icon=”eye” expand_text=”แสดงเนื้อหา…” collapse_text=”ซ่อน”] ช่วงนั้นมีรถ เงินก็มีเรื่อยๆ ไม่ได้มากถึงกับไปใช้ฟุ่มเฟือยได้แต่ก็พอใช้ พอส่งรถ ถึงจะไม่มีเงินพาเธอไปเที่ยวต่างจังหวัด ไม่มีเงินพาเธอไปช๊อปปิ้ง แต่ก็ไม่ได้อด ยังพอมีเงินใช้จ่าย ถึงจะมีเงินไม่มาก เราก็มีความสุขที่เราได้อยู่ด้วยกัน ช่วงนั้นเราอยู่ด้วยกันตลอดเวลา นอนดูหนัง คุยกัน ดีต่อกัน ไปดื่มกับเพื่อนในซอยก็จะไปด้วยกันตลอด แทบจะไม่ห่างกันเลยทีเดียว เป็นอีกช่วงนึงที่ดีมากผมคิดถึงเวลาช่วงนั้นมาก[/bg_collapse]

◦ ◦ ◦ ◦ ◦

ที่เล่ามาเพื่อจะบอกว่าเราฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆ ในครึ่งแรกที่เราคบกัน เคลียร์ปัญหามาด้วยกันจนผมเอาชนะใจเธอ อย่างน้อยก็ยังมีวันที่เธอรักผมเต็มร้อยในช่วงนั้น ผมก็อยากให้เรื่องมันจบลงที่ตรงนี้ แต่ว่า…จุดเปลี่ยนครั้งสำคัญ ครั้งนี้ทำให้อะไรเปลี่ยนแปลงไปแยอะมาก… [bg_collapse view=”button-blue” color=”#ffffff” icon=”eye” expand_text=”แสดงเนื้อหา…” collapse_text=”ซ่อน”] เริ่มต้นจาก ตอนที่เราย้ายห้องมาอยู่ที่คอนโดไม่นาน มีผู้ใหญ่โทรมาชวนไปทำบริษัท ตอนแรกว่าจะไม่ไปทำ เพราะชีวิตตอนนี้ก็โอเคมีความสุขแล้ว ผ่านไปไม่นานก็โทรมาชวนอีก ครั้งนี้มีเหตุผลที่ตัดสินใจไปช่วยงาน ในใจตอนนั้นคือ…ถ้าคนที่เคยช่วยเหลือเราเดือดร้อน เราต้องตอบแทนบุญคุณ จึงตัดสินใจออกไปช่วยงาน เป็นงานออฟฟิตเข้างานเวลาปรกติ เหมือนคนทำงานทั่วไป …ผมยังมีอีกความคิดนึง คิดว่าจะได้ห่างๆ กันบ้าง คิดว่าจะตามติดกันเกินไป ทำอะไรก็ไม่ได้ ไปเที่ยวกับเพื่อนก็ไม่ได้ นี่แหละครับพออยู่ด้วยกันนานๆ ก็เริ่มมีความเบื่อ อันนี้ยอมรับว่าคิดผิดมาก ในตอนนั้นคิดแบบนั้น ผมนี่แย่มากจริงๆ …ช่วงไปทำงาน 2-3 เดือนแรกเราก็ยังรักกันปรกติดี ถึงจะเป็นงานออฟฟิตแต่ผมก็ไปทำงานสายได้ เพราะตกลงกันไว้ว่าเป็นหุ้นส่วน แต่ก็แลกกับการกลับดึกบ่อยขึ้น มีกิจกรรมเล่นเกมส์กับกลุ่มเพื่อนของผู้ใหญ่ มีทั้ง ส.ส., นักธุรกิจ, ข้าราชการ บางวันกลับหลังเที่ยงคืนเลย ผมก็ทยอยปล่อยลูกค้าปล่อยงานเก่าไปหมด ตั้งใจจะทุ่มเทกับบริษัทให้มากที่สุด แต่ยิ่งผมทุ่มเทกับงานมากขึ้นเท่าไหร่ ยิ่งทำให้เกิดความห่างกับเธอมากขึ้น  หลังจากไปทำงานประจำได้ประมาณครึ่งปีเงินก็เริ่มขาดมือแล้วปัญหาของจริง ก็เกิดหลังจากนี้ – มีปัญหาหนักขึ้น – เริ่มไม่มีเงิน – รถโดนยึด – เธอเริ่มไปเที่ยวหนักขึ้น เริ่มเปลี่ยนสังคม – ต่างคนต่างประชด – ผมเปิดร้านข้าวแกงใต้ – ไม่มีเวลา – จนมาทำออฟฟิตที่ราชบุรี – หลายเรื่องแย่ๆ อีกแยอะ …เรื่องราวทั้งหมดนี้ ผมไม่ได้โทษเธอ หากเธอเลือกไปมีคนอื่น เพราะเธอก็ทนด้วยกันมามากแล้ว เธอสามารถเลือกที่จะไปจากผมได้นานแล้วด้วยซ้ำ  ยังไงก็ขอบคุณที่อดทนอยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้ ….มองย้อนกลับไปนึกถึงเรื่องราวที่ผ่านมา ตั้งแต่ช่วงแรกเลย ต้องฝ่าฟันอุปสรรคมากมาย ได้เจอมาทุกอารมณ์ทั้งทุกข์ทั้งสุข แต่ผมก็มีความสุขใจที่มีเธอมาตลอด แต่ไม่รู้เลยว่าเธอจะมีความสุขหรือป่าว …ถึงเราจะมีเรื่องร้ายต่อกันก็มาก แต่เราก็ผ่านอะไรมาด้วยกันแยอะ ผมไม่อยากให้เวลาที่ผ่านมามันเสียไปอย่างป่าวประโยชน์ แทบจะครึ่งชีวิตของเราก็ว่าได้  เราได้เรียนรู้กันและกันมาจนถึงขนาดนี้ เหลือแค่เราปรับตัวกันอีกนิด ก็จะไม่มีอะไรที่จะทำให้ความสัมพันธ์ของเราสองคนต้องสั่งคลอนได้อีกแล้ว …ผมคิดดีแล้วเลยต้องสำนึกผิดอย่างนี้ อยากมีโอกาสให้แก้ไข ผมโทษตัวเองที่ไม่ตั้งใจสร้างชีวิตคู่ให้ดี ทำตัวเสเพลมาหลายปี ถ้าผมตั้งใจทำชีวิตเพื่อเธอเพื่่อคนรักอย่างเต็มที่มากกว่านี้ ผมคงจะไม่มีทางเสียเธอไป[/bg_collapse] …ผมบันทึกเรื่องราวที่ผ่านมาของเรา พยายามเขียนให้สั้นที่สุดทั้งที่มีอีกแยอะมากในหัว  ทั้งหมดนี้เป็นความทรงจำทีมีค่ามากที่สุด ผมบอกเธอไปแล้วว่า “เธอคือสมบัติที่มีค่ามากที่สุดของผม” ผมไม่อยากจะเสียเธอไป ทุกครั้งเวลาคิดถึงเธอ…ผมมีแต่ภาพความทรงจำแต่เรื่องที่ดีของเรา ภาพความน่ารักสดใสของเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เราคบกัน ภาพเหล่านั้นยังติดอยู่ในใจผมไปตลอด เมื่อถึงวันที่เรื่องราวนี้ผ่านไปแล้ว อย่างน้อยก็เป็นความทรงจำที่ดีที่สุดในช่วงชีวิต และจะคงอยู่ตลอดไป

◦ ◦ ◦ ◦ ◦

สุดท้ายตรงนี้อยากจะบอกกับคนที่กำลังรักกัน กำลังใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน ว่าอย่าประมาท จงใช้ชีวิตเพื่อคนที่รัก และทุ่มเทเพื่อคนรักอย่างเต็มที่ จะได้ไม่ต้องเสียใจในวันที่ต้องเสียคนที่เรารักไป[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_column_text]More Story [/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]
Posted in Mai
%d bloggers like this: